Ośrodek

PRYWATNY OŚRODEK LECZENIA UZALEŻNIEŃ

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień od alkoholu, narkotyków, leków, dopalaczy, hazardu, seksu, komputera, Internetu oraz równolegle występującej depresji, nerwicy, choroby afektywnej dwubiegunowej(ChAD), zespołu stresu pourazowego(PTSD), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD).

Procedura przyjęcia do prywatnego ośrodka leczenia uzależnień: nie wymagamy skierowania, wystarczy ustalić termin przyjazdu (w zależności od wolnych miejsc). Osoba nie musi być trzeźwa, w razie potrzeby w ośrodku wykonujemy odtruwanie alkoholowe, narkotykowe, które polega na przyjmowaniu specjalnych leków przeciwpadaczkowych, przeciwdrgawkowych, uspokajających, przeciwpsychotycznych. Po wytrzeźwieniu osoba przystępuje do terapii uzależnienia. W trakcie pierwszych dni od rozpoczęcia terapii w naszym prywatnym ośrodku leczenia uzależnień wykonujemy badanie lekarskie. Lekarz wystawia zwolnienie L-4 na cały czas pobytu w ośrodku, diagnozuje osobę pod względem uzależnienia oraz innych zaburzeń np. depresja, nerwica itp. Jeżeli coś stwierdzi, przepisuje leki. Podczas pobytu w prywatnym ośrodku leczenia uzależnień osoba uczestniczy w psychoterapii grupowej oraz indywidualnej. Zapewniamy pełne wyżywienie: śniadanie, obiad, podwieczorek i kolację oraz nieograniczony dostęp do wody mineralnej, soku, kawy i herbaty.

NAsz prywatny ośrodek leczenia uzależnień wyróżnia się spośród innych ośrodków:  nowoczesnymi i skutecznymi metodami terapii, wsparciem farmakologicznym, miłą  atmosferą, komfortowymi warunkami , doświadczonymi  terapeutami, wysoką skutecznością leczenia, terapią prowadzoną w małej grupie, szacunkiem wobec klientów, smacznym wyżywieniem dostarczanym przez firmę cateringową. Prywatny ośrodek leczenia uzależnień jest pod kuratelą Sanepid-u.

PRYWATNY OŚRODEK LECZENIA UZALEŻNIEŃ KRAKÓW

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień zaprasza osoby z miast: Kraków, Nowy Sącz, Nowy Targ, Brzesko, Bochnia, Oświęcim, Trzebinia, Gorlice, Grybów oraz innych. 

PRYWATNY OŚRODEK LECZENIA UZALEŻNIEŃ RZESZÓW 

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień zaprasza osoby z miast: Rzeszów, Tarnobrzeg, Przemyśl, Krosno, Mielec, Stalowa Wola, Sanok, Dębica, Jasło oraz innych.

PRYWATNE OŚRODKI LECZENIA UZALEŻNIEŃ CENNIK

Prywatne ośrodki leczenia uzależnień cennik warunkują od różnych elementów takich jak: umiejscowienie ośrodka leczenia uzależnień, oferowanych usług, poziomu zakwaterowania, atrakcji itp. Cennik za 28-dniowe leczenie uzależnień w naszym ośrodku zależy od wybranego pokoju.

Prywatne ośrodki leczenia uzależnień cennik

Cennik za prywatne leczenie uzależnień stacjonarne tj. zamknięte z zakwaterowaniem i pełnym wyżywieniem w naszym ośrodku wynosi:

  • 6.5 tys. zł za pobyt w pokoju 1-osobowym z TV i Wi-Fi oraz łazienką,
  • 5.5 tys zł za pobyt w pokoju 2-osobowym z TV i Wi-Fi oraz łazienką,
  • 4.5 tys. zł za pobyt w pokoju 3-osobowym (dla mężczyzn) z TV i Wi-Fi, łazienki w korytarzu.

Cennik za prywatne leczenie uzależnień niestacjonarne tj. dzienne bez zakwaterowania, zajęcia terapeutyczne w godzinach od 9 do 16, w pakiecie zupa, drugie danie osobno płatne.

  • 2.5 tys. zł za terapię dzienną tzw. dochodzącą. 

Detoks (odtrucie alkoholowe) w cenie 400 zł/doba gdy osoba zostaje na terapii lub 600 zł/doba bez terapii. W cenie leki przeciwpadaczkowe i przeciwdrgawkowe. Osobno płatne kroplówki 150 zł/sztuka (na życzenie).

Niezależnie od wybranego trybu prywatnego leczenia uzależnień dodatkowo osobno płatne badanie lekarskie 150 zł. Lekarz wystawia zwolnienie L-4, ordynuje leki i ewentualnie zleca badania analityczne (próby wątrobowe, tarczycowe itp.).

Płatność w gotówce lub przelewem w całości lub na raty.

Prywatne ośrodki leczenia uzależnień małopolskie, podkarpackie

Prywatne ośrodki leczenia uzależnień z województw: małopolskie, podkarpackie przyjmują najczęściej osoby z miast: Kraków, Rzeszów, Nowy Sącz, Nowy Targ, Tarnobrzeg, Stalowa Wola, Mielec, Krosno, Przemyśl, Bochnia, Brzesko, Gorlice, Grybów, Jasło, Sanok oraz wielu innych w dalej położonych, poniewaz nie obowiązuje rejonizacja jak w przypadku NFZ.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień SYMPTOM leży w miejscu, gdzie stykają się dwa województwa: małopolskie i podkarpackie tj. w Tarnowcu koło Tarnowa dlatego z powodu lokalizacji najczęstszymi pensjonariuszami ośrodka sa osoby właśnie z tych rejonów. Jednak zdarzają się również osoby poszukujące prywatne ośrodki leczenia uzależnień śląskie, lubelskie i świętokrzyskie.

Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień
Ośrodek leczenia alkoholizmu
Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień
Ośrodek leczenia alkoholizmu
Ośrodek leczenia uzależnień
Zamknięty Ośrodek Leczenia Alkoholizmu
Ośrodek Uzależnień
Ośrodek zamknięty dla alkoholików
Prywatny ośrodek odwykowy

PRYWATNY OŚRODEK LECZENIA UZALEŻNIEŃ

Terapia w prywatnym ośrodku leczenia uzależnień nie powinna prowadzić jedynie do utrzymania abstynencji przez pacjenta. Celem pobytu jest też poprawa stanu psychicznego osoby uzależnionej. W tym celu terapeuci tworzą mapę czynników wyjaśniających podstawowe problemy pacjentów.

Podstawowe problemy  psychiczne osób uzależnionych to:

  • Brak zdolności samokontroli.
  • Występowanie głodu substancji.
  • Zaburzenia czynności umysłowych utrudniające spostrzeganie destrukcji związanej z uzależnieniem.
  • Postępujące samozniszczenie, nasilanie się cierpienia, bezradności i osamotnienia.
  • Koncentracja życia osobistego wokół substancji, rozerwanie kontaktów społecznych.
  • Naruszanie norm społecznych.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzi terapię osób uzależnionych polegającą na:

  • Zmianie sposobu myślenia i reagowania emocjonalnego uzależnionych.
  • Zmianie postępowania i postaw życiowych u uzależnionych.
  • Budowaniu umiejętności społecznych osób uzależnionych.
  • Czasami jako formę wspierającą stosuje środki farmakologiczne.

Uzależnienie kształtuje się u osób o różnych cechach osobowości, różnych historiach życia i różnych czynnikach zdeterminowanych biologicznie. Prywatny ośrodek leczenia uzależnień rozpracowuje mechanizmy uzależnienia, które oparte są na:

  • Zaburzeniach procesów emocjonalnych, tworzących bardzo silne głody alkoholowe/ narkotykowe.
  • Zniekształceniach procesów umysłowych, które w służbie głodu alkoholowego/ narkotykowego tworzą system zjawisk związanych z destrukcją alkoholową.
  • Zaburzeniach procesów związanych z funkcjonowaniem systemu „Ja”, powodujących jego dezintegrację.
  • Wytworzeniu się na skutek silnego oddziaływania psychofarmakologicznego substancji na mózg oraz psychospołecznych konsekwencji postępowania osoby uzależnionej .
  • Ustanowieniu się podstawowej przyczyny patologicznego zaburzenia kontroli nad piciem/ zażywaniem oraz załamywaniu się prób powstrzymywania od picia/ zażywania.
  • Aktywizowaniu się negatywnych stanów emocjonalnych i stresujących doświadczeniach oraz specyficznych okolicznościach zewnętrznych.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień zgłębia genezę alkoholizmu/ narkomanii pacjentów. Nie ustalono dotychczas konkretnych przyczyn uzależnienia. Istotne jest współwystępowanie czynników biologicznych, psychologicznych i środowiskowych. Ustalono czynniki zwiększające prawdopobieństwo uzależnienia,  jednak żaden z nich nie jest samodzielny i całkowicie determinujący powstanie choroby. Są to między innymi:

  • Predyspozycje genetyczno – biologiczne.
  • Stosunkowo wysoki poziom tolerancji na alkohol/ narkotyki.
  • Mała intensywność reakcji awersyjnej.
  • Intensywność działania euforyzującego.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzi psychoedukację pacjentów na temat chemicznych właściwości alkoholu/ narkotyków np., że:

  • Alkohol/ narkotyk wpływa na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego.
  • Absorpcja alkoholu dokonuje się w żołądku i jelicie cienkim, jak jest trawiony zanim zostanie wchłonięty do krwi, że najwyższe stężenie osiąga w ciągu kilkudziesięciu minut od wypicia.
  • Alkohol/ narkotyk rozpuszcza się w błonach lipidowych i obniża skuteczność wytwarzania impulsów nerwowych, powodując zmniejszenie amplitudy potencjału czynnościowego.
  • Alkohol/ narkotyk wzmaga uwalnianie neuroprzekaźników oraz transmisji synaptycznej.
  • Stężenie alkoholu w mózgu jest podobne do stężenia we krwi, że 90% jest metabolizowane w organizmie, a 10% wydalane w niezmienionej formie przez nerki i płuca.
  • Wątroba rozkłada alkohol poprzez dehydrogenazę w acetaldehyd, który jest rozkładany na dwutlenek węgla i wodę. Że szybkość utleniania alkoholu jest względnie stała i nie można jej zwiększyć oraz wynosi ok. 10ml na godzinę.
  • Alkohol należy do grupy tzw. „cytotoksyn” – substancji mających destrukcyjny wpływ na wszystkie żywe organizmy kiedy występują w większym stężeniu.
  • Alkohol wzmacnia hamujące neuroprzekaźniki, a osłabia pobudzające. Powtarzające się często stany hamowania mogą spowodować wzrost liczby receptorów dla pobudzających neuroprzekaźników, w efekcie zwiększa tolerancję, czyli osłabia działanie uspokajające, a w sytuacji przerw w zażywaniu prowadzi do nadmiernej pobudliwości.
  • Działanie alkoholu polega na hamowaniu czynności ruchowo-lokomocyjnych oraz redukujące lęku, która odbywa się poprzez aktywizację działania GABA.
  • Przewlekłe zażywanie alkoholu powoduje wzrost aktywności i wrażliwości przekaźnictwa glutaminy, która jest głównym pobudzającym neuroprzekaźnikiem w reakcji na odstawienie alkoholu, co może przyczyniać się do napadów drgawkowych i śmierci neuronów oraz powstawania deficytów neurologicznych oraz upośledzenia pamięci i zdolności do złożonego rozumowania.
  • Dopamina działa przede wszystkim jako neuromodulator. Małe dawki zwiększają jej ilość, duże zmniejszają. Po odstawieniu alkoholu mogą pojawić się objawy dysfotyczne. Uwalnianie dopaminy może tworzyć podłoże pozytywnych oczekiwań wobec alkoholu.
  • Małe dawki alkoholu zwiększają uwalnianie noradrenaliny, która wpływa na wzrost poziomu czujności i pobudzenia. Duże dawki zmniejszają jej uwalnianie, co przyczynia się do efektów uspokajających i usypiających.
  • Serotonina również jest neuromodulatorem, a jej działania w związku z alkoholem prawdopodobnie polega na regulowaniu spożywania alkoholu.
  • Działanie peptydów opioidowych regulują zjawiska związane ze znieczulaniem bólu, nagradzaniem i wzmacnianiem oraz doświadczaniem euforii.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień wyjaśnia swoim pacjentom, że dwa układy neuronalne odpowiedzialne za działanie alkoholu:

  • Pierwszy obejmuje dopaminę, peptydy opioidowe i GABA, odpowiada za tworzenie pozytywnych i negatywnych emocjonalnie wzmocnień efektów picia/zażywania i wzrost tolerancji.
  • Drugi, obejmujący serotoninę, glutaminian i noradrenalinę, zmienia procesy poznawcze i upośledza uczenie się.

Zaburzenia tych neuroprzekaźników wywołują u pacjentów głód alkoholowy/ narkotykowy, który można łagodzić suplementami diety bedącymi ich prekursorami.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień wyjaśnia pacjentom wpływ alkoholu/ narkotyków na ich stan emocjonalny, np. że:

  • Naturalny sposób regulowania stanów emocjonalnych związany jest z naturalnymi, codziennymi wydarzeniami, reagujemy na przytrafiające się nam doświadczenia w adekwatny sposób.
  • Istnieje też sztuczny sposób poprawiania stanu emocjonalnego – poprzez środki farmakologiczne i różnego rodzaju używki.
  • Dla osób uzależnionych picie alkoholu, zażywanie narkotyków staje się coraz ważniejszym sposobem wpływania na stan swoich uczuć i zastępuje realne działania i kontakty z życiem i otoczeniem. Bezpośrednie działania alkoholu etylowego, narkotyków na mózg staje się podstawowym źródłem doświadczeń emocjonalnych, a życie nadużywającej osoby w coraz mniejszym stopniu jest kształtowane przez realne wydarzenia.
  • Zmiana sposobu reagowania z naturalnego na sztuczny prowadzi do rozwoju mechanizmu nałogowego regulowania uczuć.
  • Przewlekłe picie alkoholu, zażywanie narkotyków uszkadza działanie ośrodka przyjemności w mózgu, upośledza zdolność cieszenia się bezpośrednimi źródłami przyjemności.
  • Alkohol, narkotyk przytłumia reakcje zmysłów, przytępia doznania, odbiera świeżość reagowania uczuciowego na różnego rodzaju bodźce.
  • W wyniku nadużywania alkoholu, narkotyków człowiek skłania się do zachowań, które utrudniają poszukiwania dobra, piękna i miłości, przyjaźni.
  • Alkohol, narkotyk osłabia naturalną aktywność człowieka, służącą uzyskiwaniu satysfakcji życiowych. Człowiek zaczyna przeżywać więcej przykrych uczuć wynikających ze strat i niepowodzeń.
  • Przykre stany emocjonalne wywoływane skutkami patologicznego picia stopniowo przestają tworzyć bodźce odstraszające od alkoholu, narkotyków, a stają się źródłem sygnałów i pragnień uruchamiających poszukiwanie ich.
  • Głównym pragnieniem człowieka uzależnionego staje się uśmierzanie stanów przykrych – napięcia, lęku, cierpienia.
  • U osób uzależnionych stopniowo obniża się poziom odporności na cierpienie (u wielu z nich poziom ten już przed uzależnieniem był niski).
  • Osoby uzależnione często mają obniżony nastrój. Związane jest to zarówno z biochemicznym wpływem alkoholu, narkotyków na pracę mózgu jak i dużą ilością strat.
  • Uczucia smutku i przygnębienia na trzeźwo bardzo silnie kontrastują z euforią po spożyciu alkoholu, narkotyków i poczuciem ulgi.
  • Tworzy się wzajemnie napędzające błędne koło. Przykry stan staje się zapowiedzią przyjemnej ulgi, która ma nastąpić po wypiciu, zażyciu.
  • Substancje psychoaktywne obniżają poziom monoaminooksydazy (MAO). Mała aktywność enzymu monoaminooksydazy związana jest z dużą impulsywnością, chęcią unikania monotonnych zadań, ekstrawersją i wzmożonym poszukiwaniem stymulacji.
  • Wskutek wyeliminowania naturalnego kontaktu z uczuciami na rzecz sztucznej regulacji alkoholem czy narkotykiem, który zaburza odbiór prawdziwych informacji, osoba uzależniona traci kontakt ze światem zewnętrznym i nie odczuwa prawdziwych emocjonalnych sygnałów.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień wyjaśnia pacjentom wpływ alkoholu, narkotyków na pracę umysłu i mózg. Dwie podstawowe funkcje ludzkiego umysłu:

  • Myślenie racjonalno-logiczne.
  • Myślenie magiczno-życzeniowe (wpływanie na stany emocjonalne oraz subiektywne doświadczenia związane z potrzebami i dążeniami poprzez tworzenie myśli, przekonań lub obrazów, kształtujących te stany).

W wyniku uzależnienia zarówno jedna jak i druga funkcja może nie pracować we właściwy sposób, w efekcie wywołując wiele błędów myślenia. W naszym obrazie rzeczywistości dość często pojawiają się luki i zniekształcenia nie mające odbicia w faktach. Ich źródła tkwią w sferze emocjonalnej, w pragnieniach i obawach. Istnieje wiele czynności umysłu dokonywanych przez zdrowych ludzi w celu obrony przed zagrożeniem, które polegają na blokowaniu lub zniekształcaniu świadomości jego istnienia - nazywane są mechanizmami zaradczymi.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień pokazuje, jak intoksykacja alkoholowa lub narkotykowa upośledza myślenie racjonalno-logiczne oraz potęguje rolę myślenia magiczno-życzeniowego u pacjentów uzależnionych. W wyniku uzależnienia występuje u nich narastanie zniekształceń poznawczych oraz zdominowanie umysłu przez myślenie magiczno-życzeniowe, które stanowi centralny fakt w uzależnieniu i powoduje:

  • Przewlekłe nadużywanie alkoholu lub narkotyków powoduje deficyty funkcji poznawczych takie jak uszkodzenie pamięci, opóźnienie w przetwarzaniu informacji, osłabienie uwagi, upośledzenie myślenia abstrakcyjnego i zdolności rozwiązywania problemów, trudności w przyswajaniu nowych informacji, ograniczenie w zdolności oceny i planowania oraz przewidywania, osłabienie poczucia czasu i zdolności oceny odległości.
  • Otępienie alkoholowe, narkotykowe – w wyniku organicznego uszkodzenia mózgu występuje znaczące ograniczenie pola uwagi. Osoba może się skupić tylko na jednej lub dwóch rzeczach oraz ma duże trudności w ogarnięciu tego, co wykracza poza aktualną sytuację.
  • U większości osób alkohol, narkotyk kojarzy się z przyjemnymi doświadczeniami, dlatego większość ludzi (również nieuzależnionych) ma wobec niego pozytywne oczekiwania.
  • U osób nadużywających alkoholu, narkotyków oprócz pozytywnych doświadczeń zaczynają się też pojawiać negatywne sygnały o stratach. Pojawia się między nimi konflikt i nieprzyjemny dysonans, wywołujący napięcie które domaga się rozładowania.
  • Nadużywanie alkoholu, narkotyków potęguje myślenie magiczno-życzeniowe. Usuwa ono ze świadomości ślady nieprzyjemnych informacji. Gdyby nie działanie coraz potężniejszego mechanizmu iluzji i zaprzeczeń, wstyd i cierpienie z powodu negatywnych konsekwencji picia, zażywania byłyby nie do zniesienia. Mechanizm ten doraźnie chroni poczucie wartości i godności osoby uzależnionej.
  • Środowisko odgrywa dużą rolę w podtrzymywaniu mechanizmu iluzji i zaprzeczeń. Jednocześnie promuje picie alkoholu, zażywanie narkotyków i piętnuje jego negatywne konsekwencje.
  • Upośledzenie procesów poznawczych opiera się na usuwaniu ze świadomości sygnałów o destrukcji.  Uszkodzeniu ulega zdolność do realnego spostrzegania swojej sytuacji i oceny konsekwencji picia, zażywania. Myślenie magiczno-życzeniowe tworzy iluzoryczne wyobrażenia o prowadzeniu atrakcyjnego życia bez rezygnacji z picia alkoholu, zażywania narkotyków oraz o możliwości sprawowania kontroli nad piciem, zażywaniem.
  • Najbardziej widoczne mechanizmy iluzji i zaprzeczenia: proste zaprzeczanie, minimalizowanie, obwinianie, intelektualizowanie, racjonalizowanie, odwracanie uwagi, fantazjowanie, koloryzowanie wspomnień, marzeniowe planowanie - wszystkie są nieświadome!
  • Skutkiem działania mechanizmu iluzji i zaprzeczeń jest radykalne ograniczenie zdolności do rozpoznania własnego uzależnienia oraz dostrzegania zjawisk destrukcyjnych związanych z piciem, zażywaniem.
  • Czasem jednak osoba uzależniona uświadamia sobie destrukcję. Powoduje to jednak przypływ silnych negatywnych emocji, co uruchamia mechanizm nałogowego regulowania uczuć, który przekształca je w pragnienie alkoholu, narkotyków ponownie włączając mechanizm iluzji i zaprzeczeń.

Ośrodki leczenia uzależnień cennik

Ośrodki leczenia uzależnień cennik podporządkowują kilku aspektom:

  • Ośrodki leczenia uzależnień cennik warunkują od usytuowania ośrodka. Cennik w ośrodkach położonych w górach lub w dużych miastach z reguły jest wyższy niż w innych, pomimo jednakowego programu leczenia uzależnień, ponieważ ten w całej Polsce obowiązuje taki sam. Wynika to z tego, że terapeuci uzależnień w Polsce szkoleni są wg jednego modelu leczenia i nieważne, gdzie potem pracują, wszędzie wykonują ten sam model terapii.
  • Ośrodki leczenia uzależnień cennik uzależniają od czasu trwania terapii. Cennik za 5-cio lub 6-cio tygodniowy pobyt w ośrodku leczenia uzależnień jest wyższy niż za 4-ro tygodniowy. Jak wykazały badania dłuższy czas trwania terapii nie ma wpływu na jej skuteczność. Gdyby miał, to pobyt 6-cio lub 12-miesięczny w ośrodkach Monar byłby najskuteczniejszy, a tak nie jest.
  • Ośrodki leczenia uzależnień cennik określają na podstawie oferowanych usług. Jeżeli ośrodek oprócz terapii uzależnienia prowadzi odtrucie alkoholowe czy narkotykowe, cena będzie wyższa. Detoks przed terapią jest bardzo ważny, ponieważ osoby uzależnione często nie potrafią same przestać pić alkohol czy zażywać narkotyki. Każda próba odstawienia kończy się u nich drgawkami lub padaczką, dlatego należy ich poddać medycznie wspieranemu odtruciu, aby temu zapobiec, co niestety podnosi koszt.
  • Ośrodki leczenia uzależnień cennik wiążą z oferowanymi atrakcjami. Ośrodki z sauną, basenem, siłownią, Jacuzzi, masażami, wycieczkami itp. będą mieć wyższe ceny. Poza tym standard budynku w postaci pokoi jednoosobowych z telewizorami, Wi-Fi również podnosi cenę.

Podsumowując ośrodki leczenia uzależnień cennik kształtują na poziomie od czterech do kilkunastu tys. zł za jeden cykl terapii. Cennik w naszym ośrodku kształtuje się na poziomie od 4,5 do 6,5 tys. zł za 28 dni.

Prywatna klinika uzależnień

Prywatna klinika uzależnień dba o zdrowienie i integrację struktury „Ja” u swoich pacjentów. Do podstawowych funkcji systemu „Ja” należą:

  • Utrzymywanie poczucia tożsamości i indywidualności
  • Utrzymywanie poczucia kompetencji wpływu na własną postępowanie
  • Utrzymywanie poczucia wartości osobistej i sensu życia oraz poczucia moralności

Prywatna klinika uzależnień dostrzega uszkodzenia organizacji systemu „ja” u swoich pacjentów, które dotyczą trzech aspektów:

  • Rozproszenia granic Ja spowodowanego kumulowaniem się skutków wielokrotnego doświadczania stanów zmienionej świadomości
  • Rozszczepienia Ja spowodowanego intensywnym doświadczaniem biegunowych stanów Ja w okresach euforii alkoholowej i zanurzania się w poczuciu zła i rozpaczy
  • Wydrążenia Ja spowodowanego deficytem stabilizujących doświadczeń i przekonań dotyczących własnej wartości, oparcia i nadziei
  • Proces zdrowienia „Ja” podczas pobytu w ośrodku leczenia alkoholizmu musi obejmować wyrównywanie istotnych deficytów rozwojowych związanych z organizacją „Ja”. Praca w tym obszarze powinna koncentrować się na następujących zadaniach:
  • Umacnianie konstruktywnych aspektów poczucia tożsamości pacjenta
  • Zwiększanie poczucia sprawczości i kompetencji w osiąganiu ważnych celów życiowych
  • Rozwijanie pozytywnego stosunku do siebie
  • Zwiększanie motywacji i zdolności do angażowania się w realizację pozytywnych wartości

Prywatna klinika uzależnień

Prywatna klinika uzależnień uczy pacjentów radzenia sobie z nawrotami picia alkoholu. Nawrotem nazywamy wzmożenie aktywności mechanizmów uzależnienia i uzyskiwanie przez nie dominującej pozycji w systemie samoregulacji psychicznej. Praca dotycząca radzenia sobie z nawrotami powinna przebiegać w dwóch dopełniających się wzajemnie nurtach

  1. Uczeniu wczesnego rozpoznawania sygnałów o ryzyku sytuacyjnym i zagrożeniu dla abstynencji
  2. Trenowaniu umiejętności skutecznego radzenia sobie z czynnikami ryzyka

W prywatnej klinice uzależnień często stosuje się listę sygnałów ostrzegawczych nawrotu. Pacjent powinien uczyć się unikania decyzji, które wspierają proces nawrotu do picia oraz podejmowania decyzji umacniających proces trzeźwienia. W ramach drugiego nurtu istotne jest rozwijanie zdolności do sprawowania kontroli na ryzykownymi zachowania i podejmowania decyzji służących abstynencji

Proces zmiany u pacjenta po pobycie w prywatnej klinice uzależnień obejmuje 3 fazy:

  • Przygotowanie - zaangażowanie pacjenta i zbudowanie motywacji
  • Wprowadzenie zmiany - kładziemy nacisk na planowanie konkretnych działań
  • Utrzymanie zmiany – praca nad utrzymaniem zaangażowania w zmianę i przeciwdziałaniem czynnikom utrudniającym zachowanie abstynencji

Kluczową rolę przy nawrotach po zakończeniu pobytu w prywatnej klinice uzależnień odgrywa specyficzny sposób odczuwania stresu. Osoby uzależnione mają silną tendencję, aby odbierać sytuacje stresowe jako duże zagrożenie, krzywdę bezsilność lub stratę, dlatego istnieje 6 rodzajów czynności radzenia sobie ze stresem które powinny być trenowane przez pacjenta po terapii w celu zwiększenia zdolności radzenia sobie z nawrotami:

  • Poszukiwanie informacji i uzyskiwanie orientacji w sytuacji stresowej
  • Działania zmniejszające obciążenie stresującymi sytuacjami
  • Powstrzymanie się od działania mogącego przynieść pogorszenie sytuacji i własnego stanu
  • Czynności intrapsychiczne związane z regulowaniem stanów emocjonalnych
  • Szukanie oparcia i pomocy z zewnątrz
  • W ostateczności stosowanie wsparcia farmakologicznego (leków uspokajających, antydepresantów, łagodzących głód alkoholowy itp.)

Strategia pracy nad nawrotami w prywatnej klinice uzależnień obejmuje:

  • Rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych
  • Rozpoznawanie ryzykownych okoliczności i sytuacji stresowych
  • Rozpoznawanie przejawów działania własnych mechanizmów uzależnienia aktywizowanych przez doświadczenia stresu
  • Przygotowywanie własnych sposobów radzenia sobie z nawrotem
  • Rozwijanie umiejętności zapobiegania nawrotom

Prywatna klinika uzależnień

Prywatna klinika uzależnień przyjmuje i leczy pacjentów z podwójnym rozpoznaniem, np. z zaburzeniami lękowymi lub nerwicowymi. Terapia tych zaburzeń oraz uzależnienia powinna przebiegać równolegle w nurcie psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Na tym (pierwszym) etapie nie zaleca się psychoterapii psychodynamicznej czy DDA. Konieczna jeszcze dobra diagnoza psychiatryczna i psychoterapeutyczna raz zastosowanie farmakoterapii.
Prywatna klinika uzależnień zdaje sobie sprawę z tego, że praca nad destrukcją alkoholową powinna przebiegać ostrożnie, aby niepotrzebnie nie pogłębiać dodatkowo u pacjentów oporu ani poczucia winy. Ważną rzeczą jest też praca nad mechanizmem nałogowego regulowania uczuć, ponieważ właśnie w nim stykają się ze sobą zarówno mechanizmy nerwicy, depresji jak i uzależnienia. Dobry terapeuta uzależnień powinien umieć je odróżnić.
Pacjent z nerwicą czy depresją przebywający w prywatnej klinice uzależnień, gdy już nabędzie zaufania, to łatwo nawiąże relację terapeutyczną, dlatego ważne jest, aby terapeuci uzależnień umieli kontrolować jej rozwój i przebieg. Jeśli nie mają takiego doświadczenia, to lepiej, aby pacjenci pracowali nad tymi zaburzeniami w kontakcie indywidualnym z psychoterapeutami, a nie terapeutami uzależnień. Tak więc dobra prywatna klinika uzależnień zatrudnia oprócz terapeutów uzależnień psychiatrę, psychologów i psychoterapeutów, aby kompleksowo leczyć pacjentów.

W terapii grupowej pacjenci depresyjni czy nerwicowi wymagają odpowiedniego podejścia. Dobra prywatna klinika uzależnień zatrudnia terapeutów prowadzących, którzy potrafią zwracać uwagę na to czy pacjenci z podwójną diagnozą wchodzą w relacje z innymi pacjentami np. z zaburzeniami osobowości, czy potrafią bronić swoich granic osobistych.

Prywatna klinika uzależnień przyjmuje i leczy też pacjentów z zaburzeniami organicznymi. Pacjenci, którzy przejawiają oznaki zmian organicznych w mózgu (demencja alkoholowa, psychoza Korsakowa, organiczne uszkodzenie mózgu, otępienie alkoholowe itp.) powinni być diagnozowani pod tym kątem. W związku z ich uszkodzeniami mózgu, a w efekcie ograniczeniami poznawczymi mogą być w różnym stopniu ograniczeni i mogą nie kontrolować pewnych swoich zachowań. Z powodu ograniczeń poznawczych często przejawiają opór przed pracami pisemnymi. Dobra prywatna klinika uzależnień potrafi dostosować techniki terapeutyczne do ich możliwości. Celem pobytu pacjentów organicznych na terapii jest wykształcenie u nich silnej motywacji do utrzymywania abstynencji, co w wielu przypadkach naprawdę może przynieść zadziwiające efekty. Dodatkowo ważnym elementem terapii może być zmotywowanie pacjentów organicznych do uczestnictwa w grupach AA, ponieważ silna identyfikacja z taką grupą może dać grunt do utrzymywania abstynencji.

Prywatna klinika leczenia alkoholizmu

Prywatna klinika leczenia alkoholizmu pomaga swoim pacjentom w rozwiązywaniu ich problemów osobistych. Praca w tym obszarze wykracza poza podstawowy program leczenia uzależnienia od alkoholu. Istnieją jednak pewne rodzaje problemów, które występują u znacznej części pacjentów, a ich rozpoznawanie jest niezbędne w trakcie pracy terapeutycznej skoncentrowanej na uzależnieniu. Wyróżniamy tu dwa aspekty problemów osobistych:

  1. Pomaganie pacjentowi w rozwiązywaniu bolesnych problemów dotyczących destrukcyjnej orientacji życiowej i zaburzeń emocjonalnych (postawy autodestrukcyjne, destrukcyjne schematy relacji międzyludzkich, poczucie krzywdy, poczucie winy, problemy małżeńskie i seksualne itp.).
  2. Pomaganie pacjentowi w rozwijaniu pozytywnych zasobów osobistych (rozwijanie umiejętności życiowych pacjenta, interpersonalnych i zadaniowych, budowanie i realizowanie pozytywnej wizji siebie i swojego życia, realizacja wartości i rozwijanie duchowych aspektów życia).

Prywatna klinika leczenia alkoholizmu wyróżnia kilka poziomów, na których problemy osobiste pacjenta mogą być podejmowane:

  • Edukacja pacjenta
  • Pomaganie we wstępnym rozpoznaniu obecności tych problemów
  • Pomaganie w uświadomieniu sobie wewnętrznych schematów myślenia i zachowania, które utrwalają te problemy
  • Inicjowanie zmiany tych zachowań i przekonań

Ważną częścią zindywidualizowanej pracy terapeutycznej w prywatnej klinice leczenia alkoholizmu jest tworzenie osobistych planów terapii. Służy przygotowaniu konkretnych zadań, za pomocą których pacjent uczy się rozpoznawania swojego udziału w tworzeniu i utrzymywaniu swoich problemów oraz trenuje zmiany tych zachowań, ma które może wywierać zamierzony wpływ.

Wzmacnianie i rozwijanie pozytywnych zasobów pacjenta powinno być prowadzone od samego początku pobytu w prywatnej klinice leczenia alkoholizmu oraz przez cały jego okres. Pierwszym krokiem musi być pomaganie pacjentowi otwarciu się na możliwość przyjęcia pomocy z zewnątrz i rozwijanie zdolności do uczestnictwa w społeczności pacjentów i terapeutów (rytuały inicjacji, niewerbalne i dotykowe formy kontaktów, celebrowanie przyjmowania do grupy, przyjmowanie wspólnych norm i obyczajów grupowych itp.).

Ogromna rola terapii w prywatnej klinice leczenia alkoholizmu polega na integracji wspólnych dla społeczności terapeutycznej zasad komunikacji i pracy nad sobą z indukowaniem nadziei na lepszą przyszłość, na zdrowienie i powrót do normalnego życia.

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu stosuje podstawowe rodzaje ustrukturalizowanych elementów technologii psychoterapii uzależnienia:

  • Mikroedukacji
  • Zorganizowaną autoanalizę pacjentów
  • Inicjowanie modelowania
  • Ćwiczenie umiejętności
  • Osobiste plany terapii

Prywatny ośrodek leczenia alkoholizmu stosuje Mikroedukacji w terapii uzależnienia. Jest to zorganizowany system oddziaływań edukacyjnych dostarczający wiedzy o sprawach ważnych dla procesu terapii. Powinno być to działanie poznawcze charakteryzowane przez:

  • Intensywność (dążenie do uzyskania znaczącego wpływu)
  • Ustrukturalizowanie (zaplanowane struktury sytuacji edukacyjnych)
  • instrumentalność (oddziaływania poznawcze jako narzędzie do zmian psychicznych)

Podstawowe zadania Mikroedukacji w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu:

  • Dostarczenie pacjentowi informacji i kategorii poznawczych potrzebnych do lepszego rozumienia własnych problemów, przebiegu terapii i zasad udziału w niej
  • Tworzenie warunków do praktycznego zastosowania uzyskanych informacji w celu lepszego rozumienia własnego życia oraz zachodzących w nim zmian
  • Inicjowaniu pogłębionej pracy psychoterapeutycznej nad mechanizmami uzależnienia i innym problemami osobistymi

Najczęściej stosowane formy Mikroedukacji w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu to:

  • Krótkie wykłady
  • Ukierunkowane czytanie tekstów
  • Odpowiadanie na pytania
  • Ćwiczenia tematyczne
  • Grupowe dyskusje tematyczne
  • Percepcja rysunków poglądowych i graficznych schematów tematycznych
  • Recepcja nagrań audiowizualnych

Podstawową zasadą Mikroedukacji w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu jest przekonanie, że wiedzę, która pacjent uzyskuje powinien na bieżąco odnosić do samego siebie i do swojego życia. Fazy pracy w Mikroedukacji:

Przyjmowanie, przyswajanie i utrwalanie treści edukacyjnych
Stosowanie przyswojonych treści do autoanalizy własnego postępowania, myślenia i reagowania, wykrywania schematycznych postaw i przekonań
Pogłębianie i przepracowywanie terapeutyczne utrwalonych schematów oraz wprowadzanie zmian do postępowania i myślenia

Prywatne ośrodki leczenia alkoholizmu

Prywatne ośrodki leczenia alkoholizmu uczą swoich pacjentów autoanalizy osobistych schematów postępowania i myślenia oraz wydarzeń życiowych. Pacjent dokonuje autoanalizy za pomocą strukturalizowanych kwestionariuszy i tematycznych scenariuszy. Zapisuje swoje refleksje w dzienniczku uczuć, a następnie je odczytuje podczas tzw. porannej „rundy”. Wypełniając je, pacjent poznaje i porządkuje wybrane aspekty własnej osoby i sposobu życia.  Korzysta przy tym często z wiedzy i kategorii poznanych właśnie dzięki Mikroedukacji, czyli:

  • Inicjowanie modelowania i dostarczanie wzorów postępowania
  • Wzbudzanie motywacji do naśladowania pozytywnych wzorców postępowania oraz dostarczanie atrakcyjnych przykładów konstruktywnego postępowania
  • Jedynym ze sposobów jest udział w realizacji programu osób, które miały podobne problemy, ale odniosły sukces w prowadzeniu trzeźwego życia
  • Wartościowe jest prowadzenie grup otwartych, w których bardziej zaawansowani pacjenci pomagają tym mniej
  • Ćwiczenie umiejętności w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu polega na wdrażaniu i utrwalaniu nowych wzorców zachowania i myślenia, czyli umiejętności. Wymaga to tworzenia w czasie terapii miejsca do ćwiczeń tych wzorów i sprawdzania ich użyteczności. Służą temu drobne i zaimprowizowane ćwiczenia takie jak Trening Asertywności czy Trening Zapobiegania Nawrotom Picia, Trening Konstruktywnych Zachowań Montiego.

Skuteczna struktura w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu składa się z 5 etapów:

  • Przedstawienie założeń, celów i korzyści wynikających z opanowania konkretnych umiejętności
  • Ogólny opis umiejętności skoncentrowany na czynnościach behawioralnych (co zrobić i w jaki sposób)
  • Modelowanie i wypróbowywanie umiejętności w odgrywanych scenkach
  • Powtarzanie i utrwalanie zachowań
  • Wdrażanie do codziennego życia

Prywatne ośrodki leczenia alkoholizmu

Prywatne ośrodki leczenia alkoholizmu stoują osobisty plan terapii pacjenta. Realizacja tego elementu terapii w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu zaczyna się od systematycznego rozpoznania przez terapeutę wybranych fragmentów biografii i aktualnego sposobu życia pacjenta, szczególnie zjawisk związanych z uzależnieniem. Na podstawie tych danych tworzy mapę problemów wymagających konstruktywnego rozwiązania, określa cele oraz zadania służące ich realizacji. Następnie terapeuta opracowuje pisemny dokument dotyczący konkretny plan pracy pacjenta i omawia go z nim.

Osobisty plan terapii w prywatnym ośrodku leczenia alkoholizmu zawiera:

  • Zbiór najważniejszych problemów, nad których rozwiązaniem będzie pracował pacjent
  • Określenie dla każdego problemu konkretnych celów, których osiąganie będzie służyło rozwiązaniu problemu
  • Opis zadań dla każdego celu, służących jego osiąganiu i szczegółowe określenie sposobów ich realizacji – terminów i okoliczności – oraz wskazówki do przedstawiania i omawiania przebiegu realizacji zadań z terapeutą lub z innymi pacjentami

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzi interwencje motywujące osoby do podjęcia terapii. Sześć czynników mogących rozpocząć zmianę u osób pijących problemowo to:

  1. Informacje zdrowotne na temat szkód wynikających z picia, zażywania, grania
  2. Podkreślenie osobistej odpowiedzialności osoby
  3. Udzielanie porad dotyczących sposobów wprowadzania zmian w życiu
  4. Dostarczanie wiedzy na temat sposobów wychodzenia z uzależnienia
  5. Empatyczna komunikacja terapeuty z pacjentem
  6. Znaczenie osobistej skuteczności pacjenta

Podstawowym założeniem terapii w prywatnym ośrodku leczenia uzależnień jest, to że odpowiedzialność i zdolność do wprowadzenia zmiany jest w pacjencie, a nie w terapeutach. Terapeuci mają tylko stworzyć warunki zwiększające motywację własną pacjenta do zmiany.

Uruchamiają wewnętrzne zasoby pacjenta, rozwijają u pacjentów poczucie rozbieżności pomiędzy obecnym, a pożądanym stanem, unikają perswazyjnego dowodzenia własnych racji, podążają za oporem pacjenta, wspierają jego poczucie osobistej skuteczności.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzi terapię wg trzech faz:

  1. Wzbudzania w pacjentach motywacji do zmiany stylu życia na abstynencyjny.
  2. Wzmacniania postanowienia o zmianie stylu życia na abstynencyjny.
  3. Wprowadzania strategii utrwalających zmiany tj. wytrwania w abstynencji.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień oprócz obowiązującej wszystkie ośrodki w Polsce metody terapii grupowej strategiczno - strulturalnej prowadzi również, głównie podczas sesji indywidualnych terapię w innych nurtach np. Psychoanalizy lub Gestalt.

Twórca nurtu psychoanalitycznego Zygmunt Freud traktował uzależnienia od substancji chemicznych jako wtórne wobec pierwotnego problemu jakim jest nerwica wynikająca z wewnętrznych konfliktów nieakceptowanych przez osobę popędów i pragnień. Wg psychoanalityków alkoholizm jest przejawem skierowanej przeciwko sobie agresji jako kary za agresywne uczucia wobec innych ludzi. Z kolei psychologia „Ja” alkoholizm uważa jako formę autodestrukcji i zaburzeń struktury „Ja”. Alkohol dla alkoholika jest szczególnym obiektem miłości, doświadczany jest jako część własnej osoby. U alkoholików występuje archaiczna forma nuklearnego „Ja”, z której wynikają zaburzenia narcystyczne. Archaiczne „Ja” alkoholika jest dwubiegunowe, obejmuje dwie struktury: wyolbrzymione oraz skurczone „Ja”, usiłujące kontrolować wyidealizowany obiekt „Ja”. Zaburzenia narcystyczne u alkoholików powodują małą spójność ich „Ja”, które łatwo podlega dezintegracji. Przy braku silnej struktury pojawiają się duże deficyty zdolności do regulacji napięcia, uspokajania się i utrzymywania poczucia własnej wartości.

Psychoterapia w prywatnym ośrodku leczenia uzależnień oparta na psychologii „Ja” polega na stworzeniu głębokiego związku z terapeutą, uruchomieniu przeniesienia i regresji do wcześniejszych faz rozwojowych, przepracowania problemów emocjonalnych oraz stworzenia warunków do powstania dojrzałej formy „Ja”.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzący terapię z perspektywy nurtu Gestalt rozumie alkoholizm jako zaburzenie podstawowego procesu samoregulacji, która jest podstawą funkcjonowania. Pacjenci uzależnieni mają z nią problemy, dlatego głównym celem terapii uzależnień jest usprawnienie u nich procesu samoregulacji. Podstawą samoregulacji jest cykl doświadczania, w którym osoba uzależniona kontaktuje się ze środowiskiem w celu zaspokojenia pewnych potrzeb. Cykl doświadczania dzieli się na określone sekwencje zachowań i doświadczeń prowadzących do rozpoznania i zaspokojenia potrzeb. Cykl rozpoczyna się od wrażenia – bodźca zmysłowego lub wewnętrznego doznania, wskazującego na obecność jakiejś potrzeby. Następnie pojawia się tło –powstaje ono z danych pochodzących z ciała, z zewnątrz, z bezpośrednich i minionych doświadczeń oraz niezałatwionych spraw. Z tła świadomość wyłania figurę – świadomość nowej potrzeby

Świadomość tej potrzeby rozpoczyna mobilizację energii, która uruchamia działanie ukierunkowane na kontakt jednostki ze środowiskiem lub samą sobą. Odpowiednio przebiegający kontakt może doprowadzić do zaspokojenia potrzeby. Stara potrzeba ulega rozproszeniu lub destrukcji, jednostka wycofuje się z kontaktu, zmobilizowana energia zostaje uwolniona. Osoba jest przygotowana na wyłonienie się nowej potrzeby. Samoregulacja alkoholika podlega poważnemu zaburzeniu. Pragnienie picia pojawia się przy większości jego doświadczeń osobistych związanych ze środowiskiem, innymi ludźmi i samym sobą. Wewnętrzne doznania somatyczne pojawiają się jako potrzeba alkoholu.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień prowadzący terapię indywidualną długoterminową w nurcie Gestalt dzieli ją na 4 fazy zdrowienia:

  1. Fazę picia (aktywne picie)
  2. Fazę przejściową (alkoholik zaczyna osiągać początki trzeźwości)
  3. Fazę wczesnego zdrowienia (alkoholik osiąga pierwszy rok ustabilizowanej trzeźwości)
  4. Fazę postępującego zdrowienia (alkoholik żyje ponad rok w trzeźwości).

W pierwszych dwóch fazach interwencje terapeutyczne ukierunkowane są na rozproszenie i zburzenie utrwalonej figury alkoholowej, poprzez konfrontacje z zaprzeczaniem i zmianę systemu przekonań. Występuje tu bardziej aktywna i dyrektywna postawa terapeuty niż zwykle w Gestalcie.

W pracy terapeutycznej kładzie się nacisk na przełamywanie zaprzeczania czy racjonalizacji u pacjenta, zaleca się mu kontakt z AA oraz unikanie miejsc i ludzi kojarzonych z piciem. Następnie praca skupia się na rozszerzaniu świadomości dotyczącej stanów wewnętrznych, umacnianiu zdolności do kontaktu z własnymi uczuciami i środowiskiem oraz rozpoznawaniem nawykowych schematów obronnych. Dopiero na końcu praca terapeutyczna przebiega jak z innymi nieuzależnionymi pacjentami, jednak przez cały okres terapii motywuje się pacjenta do uczestnictwa w programie AA.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień

Prywatny ośrodek terapii uzależnień zgłębia przyczyny uzależnień u pacjentów, sa nimi:

  • Destrukcyjna orientacja życiowa - występuje często u osób uzależnionych. Nasilone są tendencje autodestrukcyjne oraz destrukcyjne schematy relacji międzyludzkich (wrogość, agresywne nastawienie, podejrzliwość, gotowość do wycofania się i izolacji, brak zaufania, cechy antyspołeczne lub aspołeczne). Pojawia się destrukcja systemu wartości, a kształtuje się ona w wyniku długotrwałej patologii życia powodowanej nadużywaniem alkoholu/ narkotyków oraz zubożenie lub rozpad systemu wartości (nihilizm, zwątpienie, brak wiary w pozytywne wartości i możliwość ich realizacji, pustka duchowa).
  • Problemy somatyczne i zaburzenia psychiczne. Rożnego rodzaju schorzenia często współwystępują z uzależnieniem, są zarówno efektem nadużywania alkoholu/ narkotyków jak i czynnikiem wyzwalającym.
  • Specyficzne dla pacjentów problemy osobiste współwystępują z uzależnieniem, są jego przyczyną i skutkiem, jednakże w okresie picia/ zażywania znajdują się na drugim planie, a ujawniają się w dłuższych okresach abstynencji. Najczęściej są to poczucie krzywdy połączone z poczuciem winy i wstydu, lęk i smutek oraz poczucie samotności, gniew i nałogowe zachowania agresywne, problemy małżeńskie i seksualne.
  • Deficyty umiejętności życiowych - u wielu uzależnionych pojawiają się deficyty w zakresie umiejętności interpersonalnych, intrapersonalnych oraz umiejętności zadaniowych. W ich wyniku nawet niewielki problem staje się dla uzależnionego źródłem silnego stresu i negatywnych stanów emocjonalnych, które wywołują mechanizmy uzależnienia.
  • Środowisko społeczne - często środowisko również uruchamia mechanizmy uzależnienia. Należą do nich stuacje podwyższonego ryzyka, trwałe uszkodzenia ważnych relacji społecznych, negatywne konsekwencje społeczne szkodliwego picia/ zażywania.
  • Funkcjonowanie osoby uzależnionej - zespół abstynencyjny uwydatnia somatyczne i psychiczne aspekty intoksykacji, a ponowne wypicie alkoholu/ zażycie narkotyków łagodzi dotkliwe skutki wczesniejszego nadużycia alkoholu/ narkotyków co stanowi wzmocnienie bezwarunkowe związku między cierpieniem psychosomatycznym a pragnieniem alkoholu/ narkotyku.
  • Głód (pragnienie) alkoholu/ narkotyku jako załamywanie się prób abstynencji i wystąpienie nawrotu. Omawia się dysfunkcjonalne standardy osobiste dotyczące picia/ zażywania, wadliwe monitorowanie zachowania, wyczerpanie siły osobistej, nieprawidłowo ukierunkowaną regulację zaburzenia uwagi, przyczyny związane z wstępnym niepowodzeniem, przyzwalanie sobie na picie/ zażywanie oraz negatywne samookreślanie osoby uzależnionej.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień pracuje nad dezintegracją systemu „Ja” u pacjentów, celem jej reintegracji. Owa dezintegracja struktury „Ja” przejawia się tym, że:

  • Zmiany zachodzące pod wpływem patologicznego używania alkoholu, narkotyków prowadzą również do istotnych zmian w funkcjonowaniu całej osobowości. Uszkodzeniu ulega osobowościowy system samoregulacji.
  • System Ja jest centralnym elementem osobowości i spełnia podstawowe funkcje samoregulacyjne związane ze sterowaniem postępowaniem jednostki, z dokonywaniem wyborów i podejmowaniem decyzji. Stanowi również podstawę samoświadomości i poczucia tożsamości.
  • Intensywne, a zwłaszcza patologiczne picie, zażywanie stanowi źródło znaczących i specyficznych doświadczeń osobistych, które w istotny sposób mogą wpływać na treść i organizację systemu Ja osoby uzależnionej. Związane jest to z głęboką zmianą stanu świadomości i tożsamości, zachowaniami wywołującymi negatywne reakcje otoczenia, kary i sankcje moralne i obyczajowe, unikaniem odpowiedzialności oraz uzyskiwaniem iluzorycznego poczucia mocy i kontroli.
  • Picie alkoholu, zażywanie narkotyków rozprasza granice „Ja”, które stają się mniej zwarte i wyraźne.
  • Kiedy do świadomości osoby uzależnionej przedostają się informacje o destrukcji, pojawia się znaczne obniżenie poczucie własnej wartości. Silnie kontrastuje ono z poczuciem mocy, wyolbrzymionej i pozytywnej wersji własnego „Ja”, która odczuwana jest po intoksykacji alkoholowej, narkotykowej.
  • Stopniowo utrwala się polaryzacja obrazu własnego „Ja”, rozszczepionego pomiędzy biegunami skrajnie negatywnej  wizji złego i słabego „Ja”, a iluzorycznie pozytywnej i omnipotentnej wizji „Ja”. Doświadczenia związane z tymi stanami zapisują się obrębie struktury „Ja”, ale nie tworzą zintegrowanej całości. Prowadzi do wyłaniania się spolaryzowanych podsystemów w obrębie „Ja”.
  • „Uczenie się zależne od stanu” – efekty uczenia i utrwalania doświadczeń osobistych w czasie intoksykacji i trzeźwości  grupują się w odrębnych formacjach psychologicznych i są od siebie izolowane.
  • Osoba uzależniona naprzemiennie kontaktuje się z jedną bądź drugą wersją własnej osoby. Powtarzające się cyklicznie „wahadłowe”  przemieszczanie między krańcowo odmiennymi wersjami Ja przyczyniają się istotnie do dezintegracji „Ja”.
  • Dramatyczne napięcie tworzące się między skrajnie negatywną i irracjonalnie pozytywną wersją własnej osoby, prowadzi do głębokiego rozszczepienia wartościujących aspektów tożsamości.
  • Powtarzające się zachowania związanie z autodestrukcją oraz wywoływane przez nie mechanizmy iluzji i zaprzeczeń oraz nałogowej regulacji uczuć nie prowadzą do zaprzestania negatywnych zachowań, a do picia czy brania, poprzez które osoba uzależniona doświadcza szybkiego uwolnienia się od poczucia odpowiedzialności i uczy się przypisywania innym ludziom i okolicznościom zewnętrznym odpowiedzialności za problemy przez nią powodowane. Powtarzanie się takich zachowań redukujących własną odpowiedzialność za skutki własnych działań w istotny sposób wpływa na zdolność do kontrolowania własnych zachowań. Podstawą doświadczania odpowiedzialności za swoje podstępowanie jest świadomość możliwości wywierania własnego wpływu na to zachowanie. Unikanie odpowiedzialności wiąże się z zaprzeczaniem własnemu wpływowi. W efekcie ograniczony zostaje dostęp do informacji które mogłyby motywować do samokontroli.
  • Osoby uzależnione często nie osiągnęły pełnej i dojrzałej osobowości jeszcze zanim się uzależniły, ponieważ rozpoczęcie picia/ zażywania zatrzymuje rozwój dojrzałości emocjonalnej.
  • U osoby uzależnionej coraz bardziej wzrasta dezorientacja, nie potrafi ona określić kim jest
  • Zdezintegrowany system „Ja” przestaje pełnić funkcje ośrodka konsekwentnie sterującego postępowaniem, gdyż jest rozdzierany przeciwstawnymi i niedającymi się pogodzić impulsami.
  • Paradoksalnym zjawiskiem występującym u wielu uzależnionych jest próba pokonywania tych przeciwstawnych biegunów własnej tożsamości.  Zdarza się, że alkoholik, narkoman nie mogąc zaspokoić swoich ambicji osiągnięcia ekstremalnej pozycji na biegunie pozytywnym, sięga z ogromną determinacją po pozycje na przeciwstawnym biegunie negatywnym, ale próbuj określić to położenie w kategoriach irracjonalnie pozytywnych (np. przechwalając się ile może wypić, zażyć).
  • Występuje syndrom dumy i kontroli.
  • Osoba uzależniona zaniedbuje też życie duchowe, często starając się poprzez środek psychoaktywny osiągnąć stany mistyczne.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień wyjaśnia zjawiska występujące u pacjentów, powstałe w wyniku działania mechanizmów uzależnienia:

  • Brak zdolności do skutecznej samokontroli powstrzymującej picie alkoholu/ zażywanie narkotyków i powtarzające się niepowodzenia przy próbach zaprzestania picia/ zażywania.
  • Występowanie tzw. głodu alkoholowego/ narkotykowego czyli pragnienia alkoholu/ narkotyku o dużym nasileniu, dającego poczucie przymusu wewnętrznego.
  • Postępujące samozniszczenie alkoholika/ narkomana i nasilający się stan cierpienia, osamotnienia i bezradności.
  • Koncentrację życia osobistego wokół picia alkoholu/ zażywania, mimo nasilania się destrukcji życia.
  • Głębokie uszkodzenie i rozerwanie podstawowych kontaktów społecznych pacjenta.
  • Gotowość do naruszania norm społecznych i wartości w sytuacjach konfliktu z dążeniem do picia/ zażywania.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień diagnozuje u pacjentów podstawowe mechanizmy uzależnienia, a następnie pracuje nad zatrzymaniem ich działania:

  • Mechanizm nałogowego regulowania emocji (tworzy silne pragnienia alkoholowe/ narkotykowe i emocjonalną izolację pacjenta od zewnętrznego świata i realiów życia).
  • Mechanizm iluzji i zaprzeczania (podporządkowuje pracę umysłu pacjenta jego pragnieniom alkoholowym/ narkotykowym i powoduje dezorientację uniemożliwiającą poszukiwanie konstruktywnych rozwiązań).
  • Mechanizm dezintegracji Ja (uniemożliwia pacjentowi powstrzymanie picia/ brania i konstruktywne kierowanie własnym postępowaniem).
  • Mechanizmy tworzą utrwalone i sztywne formacje psychologiczne funkcjonujące w obrębie podstawowych obszarów osobowości pacjenta.
  • Mechanizmy uzależnienia działają wspólnie i wzajemnie potęgują wywoływane przez siebie efekty.
  • Mechanizmy są aktywizowane przez przykre stany emocjonalne i stres oraz pokusy związane z problemami takimi jak zaburzenia somatyczne, problemy osobiste, czynniki środowiskowe, deficyty umiejętności życiowych itp.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień skutecznie rozpracowuje u pacjentów mechanizm nałogowej regulacji emocji:

  • Najważniejszą rolę w nałogowej dynamice emocji spełnia dążenie do szybkiego złagodzenia przykrych stanów emocjonalnych za pomocą alkoholu/ narkotyku oraz pokusa ponownego doznania przyjemności.
  • W odpowiedzi na stres osoba uzależniona ma tendencję do reagowania poczuciem zagrożenia, które stara się uśmierzyć alkoholem/ narkotykiem.
  • Niski poziom odporności na cierpienie, jest osłabiana przez biochemiczne skutki nadużywania alkoholu/ narkotyków.
  • Obniżona tolerancja na monotonię, zwiększone zapotrzebowanie na stymulację. Osoba uzależniona odczuwa przykry niepokój nawet wtedy, kiedy jej sytuacja życiowa jest stabilna i spokojna.
  • Minione doświadczenia kształtują pozytywne oczekiwania wobec alkoholu/ narkotyków. Pokusa dotyczy więc nie tylko chęci uśmierzenia przykrych stanów, ale też osiągnięcia przyjemnych.
  • Uśmierzanie przykrości staje się głównym sposobem uzyskiwania przyjemnych doświadczeń.
  • Zredukowana przez intoksykację samokontrola sprzyja agresywnemu rozładowywaniu napięcia. Sięganie po alkohol/ narkotyk i agresywne rozładowanie napięcia często wzajemnie się dopełniają.
  • Pragnienie alkoholu/ narkotyku wpływa na pracę umysłu, zawęża świadomość i koncentruje ją wokół alkoholu.
  • Procesy emocjonalne oraz psychiczne zostają zdominowane przez specyficzny automatyzm nałogowej regulacji ukształtowany w znacznym stopniu przez psychofarmakologiczny wpływ substancji chemicznych.
  • Zdominowanie życia emocjonalnego przez biochemiczne reakcje spowodowane alkoholem/ narkotyków zaburza naturalną równowagę współwystępowania procesów biologicznych i psychicznych.
  • Zdominowanie procesów emocjonalnych przez biochemiczne skutki alkoholu/ narkotyku powodują głębokie rozluźnienie, a czasami rozerwanie więzi i relacji z realiami świata zewnętrznego.
  • Działanie mechanizmu nałogowej regulacji uczuć wyjaśnia przede wszystkim pojawianie się tzw. głodu alkoholowego/ narkotykowego oraz subiektywne poczucie przymusu zaspokajania tego pragnienia.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień skutecznie rozpracowuje u pacjentów mechanizm iluzji i zaprzeczania:

Mechanizm ten utrudnia rozpoznawanie szkód wynikajacych z picia/ zażywania i tworzy złudzenie pozytywnej wizji życia z alkoholem/ narkotykami.
Nałogowe zaburzenia pracy umysłu obejmują przede wszystkim:

  • selektywną percepcję faktów związanych z destrukcją alkoholowa/ narkotykową,
  • fałszywe i irracjonalne przekonania oraz nałogowe sposoby rozumowania,
  • ograniczenie zdolności do rozpoznawania specyfiki i różnorodności własnych stanów emocjonalnych,
  • złudne wyobrażenia dotyczące przeszłości i przyszłości oraz aktualnego życia.

Percepcja i zapamiętywanie faktów przez osobę uzależnioną ma charakter wybiórczy
W myśleniu na tematy związane z alkoholem/ narkotykami dominującą rolę odgrywa całościowy i zwarty system przekonań określający subiektywną wizję życia i świata, która jest znacznie odizolowana od rzeczywistości i podporządkowana pragnieniu picia/ brania.
„nałogowa logika” – zbiór prostych i dysfunkcjonalnych przekonań oraz reguł sterujących myślami osoby uzależnionej.

  • Myśli dotyczące przyczyn zdarzeń i unikania odpowiedzialności, manipulowanie czasem, negacji faktów, magicznej zmiany realiów.
  • Znaczne ograniczenie zdolności do rozpoznawania własnych emocji w zakresie ich doświadczanej treści oraz wskaźników fizjologicznych i behawioralnych (aleksytymia).
  • Mechanizm ten odgrywa istotna rolę w tworzeniu i podtrzymywaniu złudzeń o własnej wartości. Duża rola fantazji i wyobrażeń dotyczących mocy i kontroli oraz wizji lepszej przyszłości.
  • Ogranicza zdolność do racjonalnego kierowania postępowaniem.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień skutecznie rozpracowuje u pacjentów mechanizm rozpraszania i rozdwajania „Ja”:

  • Mechanizm ten uszkadza zdolność do kierowania postępowaniem i podejmowania decyzji przez osobę uzależnioną.
  • Dotyczy utrzymywania poczucia tożsamości  i indywidualności , poczucia kompetencji i wpływu na własne postępowanie, poczucia wartości osobistej i sensu życia oraz poczucia moralności.
  • Mechanizm ten tworzy biegunowe wersje „Ja”. Osoba pod wpływem substancji psychoaktywnych tworzy złudzenia o własnych zaletach, osiągnięciach i możliwościach oraz negatywne sądy o własnych klęskach, grzechach i stratach.
  • Aktywność psychiczna zaczyna odbywać się głównie na „peryferiach” „Ja”, a w jego centrum zaczyna brakować trwałych i spójnych treści wokół których mogłaby się dokonywać koordynacja funkcjonowania całego „Ja”.
  • Przyczynia się on do dezorientacji tożsamościowej i pozbawia osobę wewnętrznego oparcia w konstruktywnych aspektach obrazu własnej osoby.
  • Osoba uzależniona traci poczucie wpływu na bieg własnego życia, tym bardziej chcąc sprawować kontrolę nad stanem swojego życia emocjonalnego poprzez picie/ branie.
  • Odgrywa istotną rolę w moralnej regulacji zachowań. Gdy rozprasza się „Ja”, rozpraszają się również granice postępowania zgodne z moralnymi standardami.
  • Różnorodne formy uszkodzenia systemu „Ja” potęgują koncentrację osoby uzależnionej na jej wewnętrznym świecie, w którym dominuje chaos i bolesne rozdarcie, a jednocześnie odizolowują od zewnętrznego świata i przynoszą poczucie osamotnienia oraz utratę nadziei na pomoc z zewnątrz.
  • Rozpraszanie, rozdwajanie i wydrążenie „Ja” pod wpływem pragnień i oczekiwań alkoholowych/ narkotykowych pozbawia mocy wykonawczej postanowienia o zaprzestaniu picia/ zażywania. Jest również źródłem wielu problemów osobistych i poważną przeszkodą w prowadzeniu racjonalnego i konstruktywnego stylu życia.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień

Prywatny ośrodek terapii uzależnień w swej pracy skupia się nad zwiększeniem motywacji i gotowości do zmiany u pacjentów uzależnionych. Nie należy spodziewać się pojawienia motywacji do terapii przed jej rozpoczęciem, aczkolwiek zdarza się, że jest ona zewnętrzna. Pacjenci często są w trudnej sytuacji życiowej, co daje im podstawową motywację właśnie do zmiany. Niestety jednocześnie działające mechanizmy uzależnienia motywację tę osłabiają.

Prywatny ośrodek terapii uzależnień w pracy nad motywacją stosuje nowoczesny model Prochaski i DiClemente, którzy wyróżnili 6 postaw transformacji postaw i nastawień osób, które angażują się w próbę zmiany swoich nałogowych zachowań:

  1. Etap przed rozważaniem zmiany zachowania
  2. Etap rozważania zmiany zachowania
  3. Etap przygotowania
  4. Etap działania
  5. Etap utrwalania
  6. Etap zakończenia

Postawy charakteryzujące osoby uzależnione przed i w trakcie terapii w prywatnym ośrodku terapii uzależnień to:

  • Negacja uzależnienia i obrona przed interwencją terapeutyczną
  • Wahania i obawy związane z wstępnym rozpoznaniem istnienia problemu
  • Wstępne przyjmowanie pomocy i poddawanie się wpływom terapeutycznym, ale z licznymi zastrzeżeniami
  • Zaangażowanie i akceptacja współpracy
  • Pogłębianie i utrwalanie zmian
  • Kończenie relacji terapeutycznej i kontynuowanie pracy nad sobą

Niestety nawet pobyt w płatnym prywatnym ośrodku terapii uzależnień jest z przymusu. Terapeuta często jest spostrzegany przez pacjenta jako sprzymierzeniec zewnętrznych sił, które wywierają na niego presję, co budzi nieufność i dystans wobec terapeuty. Początek relacji terapeutycznej wymaga od terapeuty integrowania życzliwej i akceptującej postawy wobec pacjenta z konsekwentnym konfrontowaniem go z faktami szkód i zagrożeń, które występują w jego życiu i uzasadniają kontakt z terapeutą.

Typowe trudności w pierwszym etapie terapii dotyczą:

  • Przyjmowania nadmiernie konfrontującej postawy
  • Naiwnego przyjmowania niewiarygodnych wyjaśnień
  • Wzbudzania poczucia winy i wstydu jako doraźnej formy motywowania
  • Występowania silnych i kłopotliwych emocji, które czasem wzbudzane są przez pacjentów agresywnych, manipulujących lub kłamiących

Pożytecznym sposobem dla terapeuty jest posługiwanie się rzeczowym i życzliwym, ale dyrektywnym lub stanowczym stylem informowania i edukowania, a także konfrontowania pacjenta.

Prywatne ośrodki terapii uzależnień

Prywatne ośrodki terapii uzależnień, aby były skuteczne, muszą pracować wg nowoczesnych i empatycznych metod tworząc warunki istotne dla relacji terapeutycznej:

Oto 8 postulatów Rogersa – „ojca” terapii zorientowanej na pacjencie:

  1. Autentyczne uczestnictwo
  2. Sympatia, szacunek, ciepło, zainteresowanie wobec pacjenta
  3. Utrzymanie własnej odrębności od pacjenta
  4. Rzeczywiste przyzwolenie na odrębność pacjenta
  5. Empatia
  6. Akceptacja
  7. Uczestnictwo w kontaktach w sposób niezagrażający dla pacjenta
  8. Spostrzeganie pacjenta jako kogoś kto się zmienia i rozwija

Prywatne ośrodki terapii uzależnień zdają sobie sprawę, że w pracy z osobami uzależnionymi sama relacja nie leczy uzależnienia, ważne są:

  • Empatyczne zrozumienie pacjentów ośrodka terapii uzależnień. Jest to zdolność terapeuty do tworzenia wyobrażeń na temat tego, co dzieje się we wnętrzu pacjenta, jak spostrzega on świat i swoje życie, a także szczególny sposób nazywania i komunikowania tych wyobrażeń.
  • Terapeutyczna empatia pacjentów ośrodka terapii uzależnień. Jest ona trafna wtedy, gdy pacjent potwierdzi, niekoniecznie bezpośrednio i słowami, często w zwiększonej gotowości pacjenta do dalszej eksploracji i autoanalizy oraz we wzroście zaufania do terapeuty. Ma ona też aspekt emocjonalny, nie tylko poznawcze rozumienie, ale też zaangażowanie emocjonalne. W zaawansowanych formach terapii terapeuta nieco wyprzedza samoświadomość pacjenta, jednak niezbyt mocno, bardziej pogłębia delikatnie jego świadomość.
  • Autentyczność terapeuty pracującego w ośrodku terapii uzależnień. U jej podstaw znajduje się kongruencja, czyli wewnętrzna spójność terapeuty. Autentyczność to zgodność pomiędzy tym co człowiek czuje, co myśli i jak się zachowuje. Autentyczność terapeuty nie jest tożsama z pełną i spontaniczną ekspresją, gdyż mogłoby to być czasami szkodliwe dla terapii. Terapeuta ma zatem nie kłamać, nie udawać kogoś kim nie jest, nie udawać przeżywania innych uczuć niż przeżywa. W przypadku pacjentów agresywnych (np.) ważne jest, aby terapeuta przejawiał opanowanie i kontrolował swoje emocje, nie ujawniał lęku i niepokoju przed pacjentem.
  • Niezaborcza życzliwość i ciepło pracowników i terapeutów ośrodka terapii uzależnień. Powinna się ona łączyć się z autentycznością, nie powinna być okazywaniem fałszywej sympatii. U jej podstaw leży uogólniona pozytywna postawa wobec ludzi i świata.
  • Akceptacja i szacunek dla pacjenta ośrodka terapii uzależnień. U podstaw leży połączenie braku negatywnej reakcji obronnej i odrzucającej z szacunkiem dla osoby. Należy zwrócić uwagę na różnicę pomiędzy wyrażaniem aprobaty a chwaleniem. Aspekty funkcjonowania terapeuty mogące być pomocne w tworzeniu i utrzymywaniu dobrej relacji pacjentem.
  • Skupienie i skoncentrowanie na osobie pacjenta oraz uważne słuchanie i rozumienie tego co mówi i wyraża. Stosowanie odpowiednich umiejętności i procedur w odpowiednim czasie, czyli dostosowanie interwencji do specyfiki procesu psychoterapii i stanu zaawansowania pacjenta w pracy terapeutycznej podczas pobytu w ośrodku terapii uzależnień.
  • Postępowanie z pacjentem ośrodka terapii uzależnień w sposób dostosowany do jego indywidualnych właściwości i potrzeb.
  • Uświadamianie sobie przez terapeutów pracujących w ośrodku terapii uzależnień własnych uczuć i ograniczeń oraz korzystanie z superwizji.
  • Monitorowanie przez ośrodek terapii uzależnień reakcji pacjentów na interwencje terapeutyczne i postawy terapeutów.

Zamierzone ukierunkowanie działań terapeuty względem pacjentów prywatnego ośrodka terapii uzależnień to:

  • Zamiar kształtowania struktury pracy terapeutycznej
  • Zamiar uzyskania informacji przez terapeutę
  • Zamiar dawania informacji pacjentowi
  • Zamiar dawania wsparcia pacjentowi
  • Zamiar skupienia uwagi pacjenta
  • Zamiar klaryfikacji
  • Zamiar wzbudzania nadziei
  • Zamiar rozpoznania dysfunkcjonalnych przekonań
  • Zamiar rozpoznawania dysfunkcjonalnych zachowań
  • Zamiar rozwijania samokontroli
  • Zamiar rozpoznania i intensyfikacji uczuć
  • Zamiar pogłębiania rozumienia siebie przez pacjenta
  • Zamiar promowania i umacniania zmian
  • Zamiar przezwyciężania oporu pacjenta
  • Zamiar tworzenia wyzwań
  • Zamiar rozwijania relacji terapeutycznej

Prywatne ośrodki terapii uzależnień od alkoholu

Prywatne ośrodki uzależnień od alkoholu stosują 14 rodzajów interwencji komunikacyjnych użytecznych w pracy z osobami uzależnionymi:

  1. Ośrodki uzależnień stosują otwieranie lub zamykanie spotkania (tworzenie atmosfery i dynamiki sesji, wzmocnienie efektów sesji oraz przygotowanie następnych)
  2. Ośrodki uzależnień od alkoholu używają skupiania uwagi (dawania niepodzielnej uwagi pacjentowi, podstawa kontaktu terapeutycznego, głównie niewerbalne)
  3. Ośrodki uzależnień od alkoholu wykorzystują parafrazowanie (pomaga pacjentowi usłyszeć i zrozumieć co jest istotą jego wypowiedzi)
  4. Ośrodki uzależnień od alkoholu korzystają z dawanie informacji zwrotnych (co terapeuta lub inny pacjent widział i słyszał)
  5. Ośrodki uzależnień od alkoholu robią pożytek z odzwierciedlania uczuć (werbalnego określanie przez terapeutę uczuć wyrażanych przez pacjenta w trakcie spotkania)
  6. Ośrodki uzależnień od alkoholu użytkują klasyfikowanie (zachęcanie pacjenta do bardziej jasnego i zrozumiałego sposobu formułowania swoich myśli)
  7. Ośrodki uzależnień od alkoholu posiłkują się ukierunkowaniem (poproszeniem pacjenta by zwrócił na coś uwagę lub zrobił coś nowego, innego)
  8. Ośrodki uzależnień od alkoholu posługują się zadawaniem pytań (powinny inspirować do eksploracji doświadczeń i analizowania sytuacji życiowych i zachowań). Pytania linearne są użyteczne w zbieraniu podstawowych informacji. Pytania eksplorujące usiłują zidentyfikować powiązania. Pytania strategiczne mają prowokować do zmiany zachowań. Pytania odbijające umożliwiają wywołanie i rozważenie nowych możliwości.
  9. Ośrodki uzależnień od alkoholu ucieka się do komunikowania przypuszczeń (używanego do pogłębienia rozumienia przez pacjenta własnych problemów, uczuć czy sytuacji)
  10. Ośrodki uzależnień od alkoholu wykorzystuje podkreślanie tematu (tworzy służeniu wyznań zmiany u pacjenta)
  11. Ośrodki uzależnień od alkoholu korzystają z podkreślania rozbieżności i związków (konfrontacji)
  12. Ośrodki uzależnień od alkoholu używają zmiany kontekstu (dają pacjentowi inny pogląd na doświadczenia, uczucia, myśli i zachowania lub na obecną sytuację)
  13. Ośrodki uzależnień od alkoholu stosują przyzwalające milczenie (pozwolenie pacjentowi na przewagę pracy wewnętrznej niż werbalnej)
  14. Ośrodki uzależnień od alkoholu czynią użytek z otwierania się terapeuty (stosowane oszczędnie, wymaga dużo wyczucia, powinno skłaniać do wzajemności, a nie służyć rozładowaniu napięcia czy potrzeby terapeuty)

Prywatny ośrodek terapii uzależnień

Prywatny osrodek terapii uzależnień w pierwszej części terapii zajmuje się zmianą tożsamości alkoholowej swoich pacjentów. Praca skupia się też nad wyobrażeniem pacjenta na swój temat, tego kim jest, jaki ma obraz siebie, co o sobie myśli, nad jego sądami i przekonaniami dotyczącymi bycia alkoholikiem.

Druga część pracy w prywatnym ośrodku terapii uzaleznień dotyczy tożsamości niezwiązanej z alkoholizmem – mężczyzny, ojca itp. Kluczową rolę gra skoncentrowanie się na zmianie tożsamości alkoholowej. Na proces zmiany tożsamości alkoholowej składa się kilka faz:

  • Negacja (Nie jestem alkoholikiem)
  • Wahanie (Obawiam się, że może jestem alkoholikiem)
  • Rozważanie (Chyba jestem alkoholikiem. Jestem podobny do innych alkoholików)
  • Potwierdzanie (Jestem alkoholikiem i muszę z tym żyć)
  • Afirmacja (Jestem dumny z tego, że jestem alkoholikiem i nie piję)
  • Rozstawanie (Mam za sobą ważny okres życia, zapanowałem nad śmiertelną chorobą, muszę jednak o tym pamiętać)

Strategia terapeutyczna ośrodka zamkniętego dla alkoholików polega na tym, aby nie wymagać zbyt szybko od osoby uzależnionej porzucenia negacji i zaprzeczania. Rozważanie pojawia się wraz z porównywaniem społecznym. W terapii w grupach otwartych skuteczna bywa praca z pacjentami o różnych poziomach samoświadomości. Proces zmiany tożsamości alkoholowej musi prowadzić do zmiany definicji alkoholika.

Celem pracy terapeutycznej w prywatnym osrodku terapii uzależnień jest dojście do 4 etapu zmiany tożsamości. Pozostałe dwa występują u części uzależnionych, są one sprawą indywidualnych rozstrzygnięć pacjenta już po ukończeniu terapii. Istotnym aspektem pracy jest też budowanie poczucia sprawstwa alkoholika.