Kadra

Kierownik:

mgr Antoni Marcke - certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień

Managerowie:

lic. Dawid Musiał
Katarzyna Lachowicz-Musiał

Psychoterapeuci uzależnień:

mgr Aleksandra Leśniak - psycholog, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień

mgr Rafał Rzeźnik - certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień

Psycholodzy:

mgr Beata Borowiec - psycholog w nurcie psychodynamicznym

mgr Agata Sępek - psycholog w nurcie poznawczo-behawioralnym

Współpracujący lekarze psychiatrzy:

dr Krzysztof Dec
dr Robert Gubernat

Usługi pielęgniarskie: Mariamed

Catering: Royal Food

Najczęściej zadawane pytania:

Formy leczenia uzależnień – jakie są?

W Polsce zasadniczo można rozróżnić dwie metody leczenia uzależnień.

  1. Psychoterapię tzw. strategiczno-strukturalną, krótkoterminową trwającą 28 dni - stosowaną w prywatnych ośrodkach lub 56 dni – stosowaną w publicznych placówkach NFZ.
  2. Psychoterapię bazującą na metodzie tzw. społeczności, średnio- lub długoterminową 6 – 12 miesięczną stosowaną w ośrodkach Monar.

Program leczenia uzależnień w całej Polsce jest praktycznie wszędzie taki sam. Nieważne czy osoba odbywa terapię uzależnienia na południu czy na północy kraju, wszędzie przerabia to samo. Bardzo często w przypadku nawrotów picia, zażywania czy grania, rodzina zawozi uzależnionego do różnych ośrodków z nadzieją, że może tam otrzyma skuteczną pomoc. Niestety za każdym razem uzależniony przerabia to samo.

Wynika to z tego, że w Polsce jest tylko kilka szkół psychoterapii uzależnień posiadające akredytację PARPA. Wszystkie z tych szkół, szkolą przyszłych terapeutów wg metody opracowanej jeszcze w latach 90-tych przez prof. Mellibrudę. Terapeuci wyszkoleni w tej samej metodzie pracują później w różnych ośrodkach NFZ-owskich, prywatnych, poradniach, ale niestety wszyscy leczą tym samym programem.

Dobry ośrodek leczenia uzależnień – czym się cechuje?

W naszym ośrodku nikt nie jest traktowany jako kolejny pacjent, w rozumieniu tego słowa przez NFZ, ale jako osoba w jego kompleksowej całości. Nie widzimy alkoholizmu, narkomanii, hazardu, seksoholizmu jako choroby, ale jako wieloletnie przyzwyczajenia do radzenia sobie z pewnymi stanami lub sytuacjami. Picie, zażywanie, granie czy seks służyły osobom uzależnionym, między innymi do zagłuszania pewnych uczuć czy myśli. Dlatego bardzo ważne oprócz zajęć grupowych jest indywidualne leczenie, które może dotyczyć również właśnie tych osobistych problemów osoby. W swojej pracy badamy przyczyny uzależnień i skupiamy się nad ich wyeliminowaniem, dzięki temu pomogliśmy już wielu uzależnionym w powrocie do nowej jakości życia.

Na czym polega terapia uzależnień?

Praca na terapii uzależnień przebiega w niewielkiej maksymalnie 12 osobowej grupie. Wyjaśniamy, na czym polega proces leczenia i trzeźwienia, udzielamy przydatnych wskazówek np. jak radzić sobie z głodem alkoholowym, narkotykowym, hazardowym itp. Wszystko na podstawie naszej wieloletniej wiedzy i doświadczenia, dzięki temu każda osoba może po wyjściu z terapii wdrożyć te pomocne wskazówki w życiu codziennym.

Jak wygląda skuteczna terapia?

Aby przeprowadzić osobie uzależnionej tzw.” Szkołę życia na trzeźwo”, potrzebujemy czterech tygodni tj. 28 dni, ponieważ na tyle mamy rozpisany program leczenia uzależnienia. Dodatkowo po terapii oferujemy darmowe wsparcie dla osób uzależnionych w postaci odbywającej się co drugą sobotę grupy wsparcia. Jeśli osoba mieszka za granicą lub daleko od ośrodka, a pomoc lub wsparcie jest potrzebne natychmiast, jesteśmy również dostępni przez Internet w postaci terapii przez Skype. Dzięki temu osoba uzależniona po terapii w naszym ośrodku ma pewność, że w razie potrzeby czy w ramach terapii podtrzymującej abstynencję otrzyma pomoc. Jeżeli osoba będzie podczas terapii pracować, a po wyjściu stosować się do zaleceń, radzić sobie z głodem i uczuciami to wystarczy jej jedna skuteczna terapia, aby wyjść z uzależnienia.

Jak wyleczyć alkoholika?

Leczenie alkoholika zasadniczo polega na zatrzymaniu działania mechanizmów uzależnienia, które je utrzymują. Psychoterapia uzależnienia trwa około 120 godzin, więc trudno tu opisać złożoność metody w kilku słowach. Przede wszystkim przeprowadzana jest dogłębna diagnoza psychiatryczna – nozologiczna i psychologiczna – problemowa, ponieważ każde uzależnienie ma oczywiście różne podłoże i składowe. Następnie uczestnik siada na fotelu wśród innych pacjentów i uczy się bardzo skutecznych form radzenia sobie z głodem alkoholowym, uczuciami, zapobiegania nawrotom itp. Alkoholik po terapii jest często tak mocno wyciszony, że po wyjściu z terapii odczuwa obojętność lub odrzucenie względem alkoholu.

Jakie macie efekty terapii?

Dobry przykład z praktyki: Byli uczestnicy terapii, którzy przychodzą na grupę wsparcia wciąż mówią, że w przeszłości, półki z alkoholem w supermarketach przyciągały ich jak magnes. Teraz mogą je po prostu pominąć, często z uśmiechem na ustach i bez uczucia lub potrzeby kupowania alkoholu. Bardzo miłe uczucie, które daje niezbędne poczucie spełnienia, że poprzednia zależność zamieniła się w obojętność wobec alkoholu. Niektórzy są bardzo zaskoczeni, ponieważ nie znali nawet takiego postępowania z alkoholem przed leczeniem. Typowym efektem terapii jest to, że depresja, poczucie winy i wstydu oraz bezsenność znikają często jeszcze w trakcie leczenia, a pragnienie znieczulenia się zmienia się w radość życia, dobre samopoczucie i witalność oraz chęć aktywnego uczestnictwa w życiu.

Psycholog czy terapeuta uzależnień?

Oczywiście pod każdą formą uzależnienia kryje się coś głębiej. Niektórzy ludzie wstydzą się iść na terapię uzależnienia, więc spędzają lata badając przyczyny swojego picia z pomocą psychologów i trenerów. Jednak nie jest ważne, aby znać przyczyny, mieć całkowitą wiedzę o sobie, a następnie nadal pić. Ważne jest, aby SŁUCHAĆ i to jest cecha naszej metody leczenia uzależnień, dzięki której człowiek jest doprowadzany do stanu, w którym jest w stanie się zatrzymać. Po leczeniu naszą metodą ludzie w końcu działają tak, jak tego oczekiwali, ale sami tego nie byli w stanie zrobić.

Dlaczego ludziom tak trudno wyjść z uzależnienia?

Często obserwując ludzi nadużywających można odnieść wrażenie, że spożywanie alkoholu, narkotyków czy hazardu jest dla nich z pozoru udaną strategią radzenia sobie z problemami. Jednak taka osoba z reguły pije, zażywa, gra, ponieważ znajduje się w sytuacji stresowej, niezależnie od tego, czy jest to stres fizyczny, zawodowy czy emocjonalny. Przy pomocy alkoholu, narkotyku, hazardu percepcja zostaje oszołomiona, w wyniku czego nie odczuwają już stresu. Błędem jest myślenie, że problem zniknął, bo jesteś zrelaksowany, ale w rzeczywistości jesteś po prostu oszołomiony, dlatego odczuwasz relaks.

Czy istniej picie kontrolowane?

Jest książka traktująca o tej kwestii: Picie kontrolowane, W.R. Miller, (2006). W ostatnich latach nawet promuje się w Polsce tzw. Program Ograniczania Picia, który jest de facto próbą picia kontrolowanego. Osoba uzależniona w stopniu lekkim lub umiarkowanym może być w stanie częściowo kontrolować picie alkoholu z lub bez wsparcia farmakologicznego w postaci Naltreksonu. Tak więc jeżeli uzależnionemu uda się pić kontrolowanie? To, skoro tego chce, czemu miałby tego nie robić?

Jednak po naszej terapii uzależnienia sprawa wygląda tak, że jeżeli alkoholik nie czuje już pociągu do picia i odczuwa obojętność wobec alkoholu, dlaczego miałby chcieć to kontrolować? To nie ma sensu, a z naszego doświadczenia, to pytanie już nie powstaje po czwartym tygodniu terapii uzależnienia.

Skuteczność terapii alkoholowej

Wskaźnik skuteczności to bardzo szeroki termin. Jak zmierzyć skuteczność? Czy ktoś, kto po pierwszej swojej terapii, wypija tylko raz w roku tj. podczas swoich urodzin, zamiast picia co miesiąc po wypłacie, odnosi sukces czy nie odnosi sukcesu? Lub ktoś, kto pije tylko jedno piwo tygodniowo po trzech miesiącach? Przychodzą do nas ludzie, którzy wypijają butelkę wina lub szampana dwa razy w tygodniu, oraz tacy, którzy spożywają dziennie ponad dwanaście piw i dodatkowo wysokoprocentowy alkohol.
Szanse na sukces po terapii uzależnienia są bardzo wysokie, dlatego zawsze warto próbować. Nawet jeżeli jedna terapia nie była 100% skuteczna, to zawsze warto znowu próbować. Statystyka jest taka, że od trzech do czterech na dziesięciu uczestników terapii uzależnienia przestaje pić z powodzeniem i trwale. Pozostali dwaj - trzej piją dużo mniej lub rzadziej, a na około dziesięć – dwadzieścia procent, leczenie ma niewielki długoterminowy efekt i wynika to z różnych powodów, np. głębokich zaburzeń osobowości czy braku motywacji do trzeźwienia. Jeżeli ktoś gwarantuje 100 procent skuteczności swojej metody – kłamie! Jest to wynik, którego nigdzie nie osiągniesz, ponieważ nie jest to możliwe. Jest zbyt wiele innych czynników uzależnienia, które czasami są nieznane.